Resultaten:

De resulaten zijn hier anoniem gepubliceerd.

• bekijk
  • vouwen kleding
  • boeken pakken
  • koken
  • knipwerkje
  • taart bakken

Links

• Itunes en podcasting
• www.flickr.com
• de lesbrief

Verwerkingsopdracht

Opdracht: Maak een fotoserie van minimaal 30 foto's van een handeling.

Bijvoorbeeld:

• het openen van een deur
• op op slot draaien van een fiets
• het bakken van een taart

Denk daarbij aan de manier waarop een filmmaker of een regisseur een scéne ontwerpt. Daar moet deze goed over nadenken. Filmen kost tijd. Je moet laten zien wat je wilt laten zien.

Techniek en materiaal: Fototoestel, Photoshop, Powerpoint. computer, Itunes en Podcast.

Werkwijze:

Bedenk een leuke handeling en ontleed deze in een storyboard. Dat betekent dat je elke foto van te voren moet tekenen, en of beschrijven. Doe dat zorgvuldig. Sla niets over! Want bij het fotograferen sta je anders voor verrassingen.

Vooronderzoek:

1. Verzin een handeling
2. Ontleedt deze handeling (maak een storyboard)
3. Maak een lijst met benodigdheden en verzin een goede locatie
4. Voordat je de foto's gaat nemen neem je de handeling even goed door
5. Ga vervolgens op pad en fotografeer de locaties met een digitale camera.
6. Maak de foto's

Presentatie:

1. Laad de foto's op je computer. Maak een powerpoint, filmpje of een fotopagina aan.
2. Als je een fotopagina maakt: Maak een account aan in www.flickr.com
3. Upload de foto's en maak bij elke foto's een beschrijving en geef je motivatie waarom je deze foto gemaakt hebt.
4. Mail het webadres van flickr naar info@ckv1ksh.nl

Die verdraaide verpakking!


Een gemiddelde Europeaan opent in zijn leven zo'n 140.000 verpakkingen. De meeste daarvan gaan gelukkig eenvoudig open, maar sómmige cellofaantjes, blikjes en potten brengen iedereen tot wanhoop. Elke week klimmen meerdere lezers in de pen om hun ongenoegen te uiten over het melkpak, de jampot of de voorverpakte pizza die met bruut geweld moeten worden geopend. Moet het nu allemaal echt zo moeilijk? Harry Westdijk, die ruim veertig jaar in de verpakkingsindustrie werkte, vindt van niet.

Westdijk, trouwe lezer van deze krant, reageert op een klaagzang over onopenbare verpakkingen afgelopen maand op de lezerspagina Wat U Zegt. Hij nodigt ons uit om mee te gaan naar Macropak, de verpakkingsbeurs die begin oktober in Utrecht plaatsvond.

Evenwicht

"De verpakkingsindustrie zoekt altijd naar evenwicht tussen makkelijk te openen verpakkingen en het beschermen van de inhoud daarvan", vertelt Westdijk terwijl we over de beurs lopen. "Als je kaas verpakt in een doosje waar het folie vanaf springt zodra het ergens tegenaan stoot, dan liggen er allemaal open pakjes bedorven kaas in de supermarkt. Maak je bakjes die ijzersterk zijn en niet zomaar open kunnen dan loop je het risico dat mensen thuis met een haakse slijper de kaas uit zijn bakje moeten bevrijden."

Er zijn ideeën voor perfect afsluitende én fatsoenlijk open te maken verpakkingen te over, zegt Westdijk. De ene na de andere stand op de verpakkingsbeurs ligt er vol mee. Het probleem is alleen dat daar wel een prijskaartje aan hangt.

Westdijk: "Sommige bedrijven zijn alleen geïnteresseerd in hoe ze een product heel in de winkel krijgen en kiezen voor de goedkoopste verpakking. Hoe een consument het dan thuis daaruit moet krijgen, is niet meer hun zorg. Het geld is immers al binnen."

Het bedrijf Multivac uit Woerden maakt machines die consumentvriendelijke verpakkingen produceren. Verkoopmanager Tim Hage: "Er zijn veel voedingsmiddelenfabrikanten die aandacht hebben voor eenvoudig open te maken verpakkingen. Ze kopen onze machines die makkelijk af te scheuren hoeken, grote trekflappen of ergonomisch gevormde verpakkingen maken. Maar heb je ooit wel eens gezien dat iemand reclame maakt met 'nu nog makkelijker te openen'? Ook ontbreekt regelmatig een gebruiksaanwijzing op de verpakking, waardoor consumenten niet weten hoe iets opengaat."

De machines die Multivac maakt, produceren verpakkingen die bestaan uit een hard bakje waar de inhoud in zit. Als afsluiting komt daaroverheen een speciale, gemakkelijk van het bakje af te trekken folie, easy peel in vakjargon. Onder druk van de prijsoorlog in de supermarkt is er echter veel op materiaal bezuinigd.

"Het komt daarom geregeld voor dat een levensmiddelenfabrikant een goedkopere folie gebruikt. Die krijg je dan allesbehalve eenvoudig van het bakje af", weet Hage. "Sterker nog, die folie hecht zichzelf ook aan de hoekjes die ervoor bedoeld zijn om de folie van het bakje los te trekken." Zeker als de verpakking aangeeft dat het zeer makkelijk opent, zorgt het voor veel irritaties als je alsnog allerlei hulpmiddelen moet gebruiken voordat je het product kunt verorberen.

Eigenlijk zouden veel verpakkingen volgens Hage wat groter moeten worden gemaakt zodat ze eenvoudiger te openen zijn. "Dan hebben mensen meer grip. Maar meer materiaal kost meer geld en consumenten zijn niet altijd bereid dat te betalen."

Een goed voorbeeld van hoe het niet moet, zijn de nieuwe verpakkingen van de koffiepads van Douwe Egberts. "De trekflappen zijn zo klein dat je heel veel kracht moet zetten. Dat gaat ze klanten kosten", verwacht Westdijk. Supermarktketen Albert Heijn let volgens hem met zijn huismerk daarentegen juist heel scherp op de verpakking: "Zeker voor oudere mensen zal dat een reden zijn om die producten te kopen."

Vergrijzing

AH-woordvoerder José van Dijk vertelt dat de supermarktketen zelfs een speciale afdeling heeft die op de verpakkingen let. "Het moet voor onze klanten meteen duidelijk zijn wat, waar en hoe je een verpakking moet openen. Met de toenemende vergrijzing worden gemaksverpakkingen steeds belangrijker."

Naast bezuinigingen is de marketingafdeling vaak de veroorzaker van niet-handzame verpakkingen.

Als voorbeeld toont Hage een Frans merk gesneden kipfilet: "Deze verpakking is aan de bovenkant rond afgesneden, want dat zou beter ogen. Onderaan zit een heel klein hoekje waarmee je de folie kunt lostrekken. Ze hadden ook bovenaan een hele grote flap kunnen maken zodat je meer grip hebt. Let wel, zónder dat het meer geld kost: het verpakkingsmateriaal dat je rond afsnijdt gooi je namelijk toch weg."

Bij glazen potten is het een ander verhaal. De deksels daarvan worden steeds platter gemaakt. "Dat levert een aanzienlijke materiaalbesparing op", weet Arnold Durville van verpakkingsproducent Dijkstra Vereenigde BV. "Het gaat om miljoenen deksels in deze industrie. Dat scheelt daarom een hoop geld."

Die goedkope deksels bieden je echter nauwelijks grip, daar heeft menig lezer zich over beklaagd. "Alleen de duurdere merken maken nog potjes met hogere deksels", weet Harry Westdijk. "Wil je de voordeligere conserven kopen, dan is het misschien raadzaam om speciale potopeners aan te schaffen. Bedenk goed: niet zo lang geleden pakte je overal de schaar nog voor en stopte je alles in van die plastic stapelbakjes. Consumenten zullen eraan moeten wennen dat lang niet alles eenvoudig open gaat. De schaar en blikopener zullen we dus echt nodig blijven hebben."

Michaël Nieuwesteeg, directeur van branchevereniging het Nederlands Verpakkingscentrum, valt Westdijk hierin bij: "De industrie zoekt een balans tussen gemak voor de consument, bescherming van het product, zo weinig mogelijk milieubelasting en zo min mogelijk kosten. Daar kan soms bij horen dat een verpakking niet hersluitbaar of eenvoudig te openen is."

Nieuwesteeg wil echter benadrukken dat zijn branche er alles aan gelegen is om verpakkingen voor de consument zo simpel mogelijk te houden. "We organiseren fora, loven prijzen uit voor innovatieve concepten en doen onderzoek. We zitten dus echt niet stil."

Dat is alleen niet altijd haalbaar, ook omdat de wetgeving steeds strenger wordt. Neem nu potten pindakaas of hazelnootpasta: het deksel zit niet alleen vastgeplakt met een stickertje, binnenin zit er nog een nauwelijks te verwijderen folie over de pot heen. "Die dubbele bescherming is er omdat een voedingsmiddelenfabrikant er alles aan moet doen om te voorkomen dat iemand anders al met de pindakaas heeft zitten knoeien voordat je hem op je brood smeert", vertelt Nieuwesteeg.

"Die folie over de pot heen kan overigens wel een crime zijn, maar dat komt vaak door de gebruikte lijm. Lijmen is nog een onderontwikkeld gebied in de verpakkingsbranche, daar kan veel worden verbeterd. De verpakkingsindustrie doet z'n best, maar we blijven altijd aanlopen tegen een schijnbare onmogelijkheid: een goede verpakking blijft dicht totdat hij open moet."

Melk

Regelmatig ontvangen we brieven van lezers die zich ergeren aan verpakkingen. Hoog in de ranglijst staan pakken melk en yoghurt: die zijn vaak niet te openen.

Verpakkingsconsultant in ruste Harry Westdijk legt uit hoe dat komt: "Melkpakken zijn aan de binnenkant geplastificeerd. Bij alle naden, dus ook bij de opening boven, wordt de verpakking dichtgeseald. Op die plekken kan vocht in het karton trekken, waardoor het slapper wordt en het pak niet eenvoudig open gaat."

Hoe langer het melkpak in het schap staat, hoe moeilijker hij is te openen. Neem daarom het nieuwste pak, dat herken je behalve aan de datum ook aan de vorm: hoe langer een melkpak staat, des te boller hij wordt. Dat geldt ook voor andere drinkpakken.

uit: De Telegraaf, 22-10-2006

Kind van 12 moet het snappen

Slecht vertaald, onbegrijpelijke termen, opgesteld door techneuten in plaats van gebruikers. Er zijn nog veel problemen met gebruiksaanwijzingen, stelt hoogleraar Jansen, die vandaag is geïnaugureerd. ,,Een gebruiksaanwijzing maken is een vak apart.''

Het heeft iets triomfantelijks, de aanhef van een gebruiksaanwijzing. ,,Hartelijk gefeliciteerd met uw nieuwe Braun Multiquick 350 Combi staafmixer.''

Veel mensen lezen niet onmiddellijk het boekje bij hun nieuwe apparaat. `Eerst maar eens zelf pielen. Als ik nou helemaal vastloop, dan pak ik die gebruiksaanwijzing er wel bij'. ,,Dat zijn de exploratieve gebruikers'', zegt hoogleraar Carel Jansen. ,,Daartegenover staan de receptieve gebruikers. Die zijn ontzettend braaf. Ze beginnen te lezen op pagina 1 en ploegen dan de hele gebruiksaanwijzing door.'' Voor deze groep zijn fouten heel storend: ze raken helemaal in de war.

Jansen is vandaag geïnaugureerd als hoogleraar bedrijfscommunicatie aan de Universiteit in Nijmegen. Hij is gespecialiseerd in gebruiksaanwijzingen, de eerste hoogleraar in Nederland op dit terrein. In zijn oratie (Zo werkt dat. Het ontwerp van instructieve teksten) stelt Jansen dat er nog altijd veel problemen zijn met gebruiksaanwijzingen.

Wat zijn zoal die problemen? Mensen willen apparaten die heel veel kunnen, maar tegelijkertijd moet het ding simpel te bedienen zijn en moet de gebruiksaanwijzing eenvoudig blijven. Dat is een lastige combinatie. Ten tweede: slechte vertalingen. Jansen: ,,U kent ze wel. Die dingen die in het Koreaans zijn opgesteld en dan via het Frans, het Duits en het Engels naar het Nederlands zijn vertaald.'' Het levert herhaaldelijk onbegrijpelijke instructies op. En dan zijn er nog de spelfouten: de GELUID SWEERGAVE van de Sharp M31 videorecorder.

Marc Verkeyn, verantwoordelijk voor de gebruiksaanwijzingen van Philips televisietoestellen, kent ook het derde probleem: het gebruik van terminologie. ,,We zijn natuurlijk verengelst en dat schept soms problemen. Uit commerciële overwegingen kunnen we woorden als digital scan niet zomaar vertalen of een andere naam geven.'' Daar komt bij dat teksten bij knopjes op apparaten bijna altijd in het Engels zijn geschreven.

Toch doet Philips er volgens Verkeyn alles aan om moeilijke woorden te vermijden. ,,Wij gaan uit van het niveau van een kind van twaalf. Sommigen zullen zich daaraan storen, maar oudere mensen zijn daar erg mee geholpen.'' Het gevolg is wel dat er wordt uitgelegd dat het elektrische apparaat niet onder water mag worden gedompeld, dat de stekker in het stopcontact moet worden gedaan - daar staat ook vaak zo'n plaatje bij, van een stekker in een stopcontact - en dat het televisietoestel eerst AAN (of POWER) moet worden gedaan.

Maar het belangrijkste is volgens Jansen `het perspectiefprobleem': de handleiding is opgesteld vanuit het perspectief van de technici, niet vanuit de gedachtenwereld van de gebruiker. En dan krijg je instructies als: ,,Zet de PAL-NTSC schakelaar op de juiste stand.'' Jansen: ,,Maar ik weet helemaal niet wat dat is. Moet ik PAL of NTSC kiezen? Er wordt ook niet uitgelegd hoe ik daarachter moet komen.'' Verkeyn: ,,Dat euvel is bij Philips inmiddels wel verholpen. Maar bij veel concurrenten nog niet, dat is zeker.''

,,Beste klant!'', begint de gebruiksaanwijzing van een Bestron sapcentrifuge. Dan volgen de veiligheidsvoorschriften: ,,De sapcentrifuge alleen onder toezicht gebruiken.'' Dat is lastig, als alleenstaande. Vervolgens staat er: ,,Let op! De centrifuge alleen met het vergrendelde deksel gebruiken.'' Dat lijkt een nuttige instructie, maar zonder deksel dóet het apparaat het helemaal niet. ,,Elke zin is er in principe een te veel'', volgens Verkeyn.

De consumentenbond krijgt jaarlijks nog altijd ,,honderden'' klachten, zegt een woordvoerder. `De gebruiksaanwijzing is niet in het Nederlands' en `Het is onduidelijk, ik snap het niet' zijn de meest gehoorde klachten.

Toch is er veel verbeterd, zegt Verkeyn. Hij maakt al elf jaar gebruiksaanwijzingen en volgt alle concurrenten nauwgelet. ,,Gebruiksaanwijzingen zijn in de loop der jaren al minder technisch geworden. Meer geschreven vanuit de klant. En de slechte vertalingen komen veel minder voor.'' Ze zijn er nog wel, bij kleine producenten. De `grote merken' werken met native speakers.

Verkeyn: ,,En er zijn meer illustraties gekomen. Een tekening kan soms meer zeggen dan honderd woorden. Maar toch moet je daar ook mee oppassen: je moet de gebruiker niet overladen. Dan wordt het te mooi, te afleidend of te verwarrend. Geen driedimensionale tekening, bijvoorbeeld.''

Maar waarom wordt er nooit met kleur gewerkt? De afstandsbediening heeft knopjes in verschillende kleuren, maar dat zie je in de gebruiksaanwijzing niet terug? ,,Onderzoek wijst uit dat het niet echt nodig is'', zegt Verkeyn. Maar er is nog een andere reden: kleur kost geld. En gebruiksaanwijzingen zijn nogal eens de sluitpost op de begroting. ,,De financiële middelen zijn niet zo ruim en dat zal ook wel nooit veranderen'', zegt Verkeyn.

Dat is heel onverstandig, volgens Jansen. De gebruiksaanwijzing is een soort visitekaartje. Deugt het ding niet, dan kopen consumenten minder snel nog een apparaat van hetzelfde merk, zo blijkt uit Amerikaans onderzoek. ,,Bedrijven zouden er meer aandacht aan moeten besteden'', vindt Jansen. ,,Er wordt te weinig vooraf getest, terwijl je met zo'n test bijna altijd voor verassingen komt te staan. Gebruikers denken toch anders dan je dacht, je had toch de voorkennis te hoog ingeschat.''

Vroeger huurde Philips bureaus in om de gebruiksaanwijzingen te testen. Nu moet Verkeyn het personeel in de fabriek advies vragen, of zijn vrienden en kennissen. ,,Het heeft allemaal met geldgebrek te maken'', vertelt hij.

En sommige dingen blijven nu eenmaal moeilijk uit te leggen. De videorecorder programmeren is nog steeds een probleem, hoe zeer fabrikanten ook hun best doen. Maar soms lijkt het toch simpeler te kunnen. Uit de gebruiksaanwijzing van een Philips gettoblaster: ,,In de shuffle- of in de repeat1-stand en wanneer een bepaalde voorgeprogrammeerde nummervolgorde wordt afgespeeld, kan alleen gezocht worden binnen het spelende nummer.'' Twee keer lezen, minstens.

uit: NRC Handelsblad